W związku z objęciem tej funkcji zrezygnował z piastowanego stanowiska nadburmistrza Bydgoszczy, tym bardziej że podpisanie traktatu wersalskiego przesądziło o powrocie miasta do II Rzeczypospolitej i wiadomo było, że nastąpi wymiana kadry urzędniczej.
Oficjalne, uroczyste pożegnanie Mitzlaffa miało miejsce 23 września 1919 w auli Wyższej Szkoły Realnej. Następnego dnia odbył pożegnalne spotkanie z członkami bydgoskiej rady miejskiej i magistratu. Opuścił wtedy Bydgoszcz i osiadł w Berlinie. W jego zastępstwie administracją miejską kierował II burmistrz Hugo Wolff.
10 października 1919 bydgoska Niemiecka Rada Robotniczo-Żołnierska wystosowała prośbę do Niemieckiego Związku Miast, aby umożliwił on Mitzlaffowi przyjazd do Bydgoszczy celem formalnego przekazania miasta w ręce Polaków. Mitzlaff wymówił się trudną sytuacją i obowiązkami w związku z nowo objętym stanowiskiem. W tej sytuacji powinności tej – 20 stycznia 1920 – dopełnił II burmistrz Hugo Wolff.
Paul Mitzlaff pracował w Związku Miast do 1926, a następnie praktykował jako adwokat w berlińskim Charlottenburgu. Zmarł 7 stycznia 1944 w berlińskim Grunewaldzie.
Był żonaty z Marie z domu Kunau.