Wkrótce dołączył do nich kolporter o nazwisku Carreón, który wygłaszał wykłady i rozpowszechniał literaturę biblijną, łącząc to ze sprzedażą różnych towarów. Gdy w roku 1931 na zgromadzeniu w stolicy pouczono kolporterów, by w trakcie działalności kaznodziejskiej nie zajmowali się handlem towarami, Carreón poczuł się urażony i opuścił zbór. Później związał się z Isaaciem Pérezem i razem założyli grupę Estudiantes Nacionales de la Biblia (Narodowi Badacze Pisma Świętego). Zaś José Maldonado w latach 1931–1941 głosił na terenie stanów Chiapas i Guerrero. Od końca roku 1933 Maldonado w swojej działalności kaznodziejskiej posługiwał się gramofonem, korzystając z nagranych przemówień biblijnych, które przedstawiał w miejscach publicznych.
W tym samym czasie różne osoby niezależnie od siebie zaczęły prowadzić działalność ewangelizacyjną na północy. Należał do nich Manuel Amaya Veliz (zm. 1974), który z wierzeniami Badaczy Pisma Świętego zapoznał się w Stanach Zjednoczonych w roku 1922, a w roku 1928 podjął działalność kaznodziejską. Wraz z żoną udał się do Ciudad Camargo w stanie Chihuahua, skąd korzystając z Forda T rocznik 1926 prowadził kampanie kaznodziejskie po stanach Chihuahua i Durango.