thumb|upright=1.2|Cmentarz prawosławny w Sainte-Geneviève-des-Bois niedaleko Paryża, nekropolia białej emigracji
Biała emigracja () – ruch emigracyjny rosyjskiej ludności o największym nasileniu między rokiem 1917 a latami dwudziestymi XX wieku. Emigracja miała podłoże polityczne, a bezpośrednią przyczyną była klęska „Białych” w wojnie domowej w Rosji.
Nazwa „Biała emigracja” jest politycznym terminem używanym głównie we Francji, USA czy Wielkiej Brytanii. Inną nazwa stosowaną przez samych emigrantów jest „emigrant pierwszej fali emigracji” (Эмигрант первой волны).
Emigranci Dużą część rosyjskich emigrantów stanowili członkowie ruchu „Białych”, chociaż termin ten jest często stosowany do wszystkich, którzy musieli opuścić kraj ze względu na zmiany polityczne (m.in. mienszewików czy eserowców, którzy byli przeciwni bolszewikom, ale nie popierali „Białych”). Określenie „białej emigracji” (белоэмигранты, белая эмиграция) było znacznie częściej używane w ZSRR, gdzie miało negatywną konotację, niż przez samych emigrantów, którzy woleli nazywać się „rosyjską emigracją” (русская эмиграция) lub „rosyjską wojenną emigracją” (русская военная эмиграция), jeżeli byli członkami ruchu „Białych”.