8 kwietnia 1916 generał-gubernator Hans Hartwig von Beseler wydał rozporządzenie włączające do Warszawy (od 1 kwietnia 1916) m.in. folwark i wieś Rakowiec. Nie dotyczyło to Kolonii Rakowiec, która przez większość dwudziestolecia międzywojennego należała do gminy Skorosze. W 1920 folwark Rakowiec został przejęty od Szpitala Św. Rocha przez miasto, a od 1926 spółkę Agril (Administracja Gospodarstwa Rolniczego i Leśnego). Jedno z gospodarstw rolnych tej spółki znajdowało się również w Kolonii Rakowiec. Agril wznowił działalność po II wojnie światowej, a w 1948 został przekształcony w państwowe gospodarstwo rolne.
W latach 1934–1938 powstało tam drugie osiedle Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Projektanci założyli, że budować będą tanie mieszkania dla robotników "skazanych dotychczas na wyzysk kamieniczników", jak mawiano. Mieszkania te miały mieścić się w blokach. Ich wielkość miała być ograniczona najwyżej do 3 izb. W wyposażeniu tylko podstawowe urządzenia sanitarne, z bieżącą wodą, ale mieszkanie z własnym ogrzewaniem. Grzanie zapewniały piece kaflowe umieszczone w pokoju. Kuchnia węglowa ogrzewała pośrednio także inne pomieszczenia. Co najważniejsze, miały to być słoneczne lokale. Nie było mowy o budowie ciemnych oficyn jak w przedwojennych kamienicach, ani ponurych suteren.