z 1969 r.
W stosunku do recydywy szczególnej kodeks karny z 1969 r. wprowadził nadzwyczajne obostrzenie kary, które zostały złagodzone dzięki wprowadzonej nowelizacji do Kodeksu karnego z 12.07.1995 r.Ustawa z dnia 12 lipca 1995 r. o zmianie Kodeksu karnego, Kodeksu karnego wykonawczego oraz o podwyższeniu dolnych i górnych granic grzywien i nawiązek w prawie karnym (). Kodeks karny z 1997 r. uwzględnił już wcześniej wprowadzone zmiany – przez ustawę z 1995 r. Model ten drastycznie zmienił stanowisko w stosunku do przestępczości powrotnej, np. w przypadku skazania w granicach recydywy szczególnej podstawowej dolna granica sankcji uległa dwukrotnemu zwiększeniu, górna zaś została zwiększona o połowę (art. 60 § 1 k.k.), natomiast w przypadku recydywy wielokrotnej dolna granica uległa potrójnemu powiększeniu, z tym że nie mogła być niższa niż dwa lata – zaś gdy mowa o górnej granicy, została ona zwiększona o połowę, nie mniej jednak niż 5 lat (art. 60 § 2).
Wskazane powyżej nadzwyczajne obostrzenia dotyczyły kary pozbawienia wolności i w zasadzie miały charakter obligatoryjny, co prowadziło do istotnego zwiększenia wymiaru kary. Zatem sąd nie może wymierzyć kary mniejszej, nawet gdy jest ona przewidziana w sankcji alternatywnej.