Przepisy o wymiarze kary wobec recydywistów wielokrotnych stosuje się także wobec sprawców czyniących sobie z czynów zabronionych stałe źródło dochodów czy też działającym w zorganizowanej grupie przestępczej, czy też związku, który ma na celu popełnianie przestępstw oraz przestępstwa o charakterze terrorystycznym. Ustawodawca polski w okresie międzywojennym skupiał dużą uwagę do zwalczania przestępczości zawodowej przewidzianej w Kodeksie karnym z 1932 r. – zastosowanie przepisów o stosowaniu kary wobec recydywistów, przestępców zawodowych i z nawyknienia.
Kodeks karny z 1969 r. przewidział surowszą karalność dla przestępców, którzy z przestępstw czynią sobie stały dochód. Także w pozaustawowym ustawodawstwie występowały rodzaje przestępstw kwalifikowanych z uwagi na tę zmianę. W orzecznictwie przyjmowano, że przesłanka „czynienia sobie z przestępstwa stałego źródła dochodu” jest spełniona również wtedy, gdy działalność przestępcza daje główne źródło dochodu, jak również i uboczne, byleby dochód ten uzyskiwany był regularnieUstawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. Kodeks karny ()..