Bydgoskie Towarzystwo Sztuki i Nauki zrzeszało początkowo 766 członków i dzieliło się na siedem oddziałów: Historyczny (dawne Towarzystwo Historyczne Obwodu Nadnoteckiego); Literatury (od 1903 r.); Sztuki; Nauk prawnych i administracyjnych (od 1906 r.); Nauk przyrodniczych; Techniki; Oddziały muzyczne (Liedertafel i Singakademie). W działalność stowarzyszenia byli zaangażowani w dużej mierze naukowo wykształceni urzędnicy i nauczyciele. Stanowili oni około połowy wszystkich członków. Pracowali we władzach rejencji, w dyrekcjach poczty, kolei i leśnictwa, w szkolnictwie, sądownictwie i zakładach miejskich. Duże znaczenie miały związki z Teatrem Miejskim, Biblioteką Miejską (1903) i Bydgoskim Konserwatorium Muzycznym (1904). Aktywnymi członkami byli także oficerowie miejscowego garnizonu. Towarzystwo wydawało roczne sprawozdania, które ukazywały się w latach 1902–1919. Dzięki dotacjom rządowym w wysokości ok. 4 tys. marek rocznie prowadzono działalność z dużym rozmachem, a także sprowadzano na wykłady prelegentów z całych Niemiec.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Niemieckie Towarzystwo Sztuki i Nauki w Bydgoszczy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.