Wojnę zakończył rozejm w Chasawjurcie, na mocy którego Republika Czeczenii pozostawała formalnie częścią Federacji Rosyjskiej, w praktyce zaś funkcjonowała jako niezależne terytorium. Wojska rosyjskie mogły na mocy rozejmu nadal stacjonować w republice, jednak dowództwo rosyjskie postanowiło je po zawarciu rozejmu w pełni wycofać. Kwestia politycznego statusu Republiki Czeczenii została odłożona na pięć lat.
Geneza Stosunki czeczeńsko-rosyjskie do 1991 Wspólna historia Rosji i Czeczenii przecina się na początku XIX wieku i od razu naznaczona była wzajemną nienawiścią i krwią. Wtedy to carat postanowił rozszerzyć swoje wpływy w rejonie Kaukazu. O ile podbój Kaukazu Południowego nie był naznaczony większymi problemami, tak muzułmańscy górale z Czeczenii i Dagestanu stanowili dla Rosjan twardy orzech do zgryzienia. Wojska carskie paliły lasy, zakładały forty i pustoszyły auły, na co ludy te odpowiedziały napaściami na kozackie konwoje i rosyjskie osady. Doprowadziło to do wybuchu wojny kaukaskiej, która po 30 latach zaciekłych bojów zakończyła się zwycięstwem cara i wcieleniem tych ziem pod jego władanie. Na początku XX wieku wybuchła rewolucja lutowa, a następnie październikowa, gdzie faktyczny rozpad wieloetnicznego Imperium dał mniejszym narodom szansę na odrodzenie.