Czeczenia wraz z innymi ludami Kaukazu utworzyła Republikę Górską Północnego Kaukazu. Państwo to przetrwało jednak w wyniku wewnętrznych sporów jedynie 5 lat i w 1922 roku zostało wcielone do ZSRR. Czeczenia przez ponad 20 lat zmieniała kilkukrotnie swoje położenie administracyjne w ramach komunistycznego państwa, jednak jej suwerenność praktycznie pozostawała na tak samo niskim poziomie.
Czeczeni źle pamiętają czasy reżimu stalinowskiego. Prowadzona była polityka przymusowej ateizacji i kolektywizacji rolnictwa, a sporadycznie przeprowadzano także czystki etniczne i mordowano inteligencję. W 1944 Kreml zdecydował o likwidacji Czeczeńsko-Inguskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej i wywózce jej mieszkańców do Kazachstanu i na Syberię, co było wynikiem rzekomej współpracy tych ludów z okupantem niemieckim w trakcie II wojny światowej. Historycy do dziś toczą dyskusję na temat tego epizodu w dziejach. Według większości źródeł współpraca Wajchanów (wspólne określenie na Czeczenów i Inguszy) z nazistami nie mogła mieć miejsca, bądź występowała sporadycznie, gdyż nie zdołali oni zająć ich etnicznych ziem. W trakcie deportacji zmarło ok.