1/4 ich populacji.

W wyniku śmierci Stalina i odwilży wprowadzonej przez Chruszczowa w 1957 Czeczeńsko-Inguska ASRR została reaktywowana, jednak w oczach Moskwy Wajnachowie nadal pozostawali tzw. elementem niepewnym. Władze radzieckie utrudniały im dostęp do edukacji i służby zdrowia i nie powoływały na wysokie stanowiska. W Czeczeńsko-Inguskiej ASRR szalało ukryte bezrobocie. Stosunki z Moskwą poprawiły się po aktach prawnych wydanych przez najwyższe organy ZSRR i RFSRR w 1989 i 1991, w których to nastawiono się na rehabilitację represjonowanych narodów.

Od 1991 roku Na początku lat 90 w całym ZSRR nasilał się separatyzm. Nie inaczej było w Czeczenii. Zakłada się, że silne ruchy niepodległościowe są skutkiem działalności prezydenta Rosyjskiej FSRR Borysa Jelcyna, który w celu podkopania władzy Michaiła Gorbaczowa robił objazd po całym kraju, gdzie wypowiedział swe słynne słowa (skierowane prawdopodobnie do organów władz autonomicznych): "Weź tyle suwerenności, ile zdołasz przełknąć". W 1990 w Groznym powstał Czeczeński Komitet Narodowy (CzKN), który pół roku później proklamował powstanie Republiki Czeczeńskiej. W rejonie nastąpiła więc dwuwładza, jako że komunistyczne organy wciąż istniały, jednak zdaniem przewodniczącego CzKN Dżochara Dudajewa nie posiadały one zaufania mieszkańców, więc nie mogły sprawować rządów.