Premier thumb|282x282px|Icchak Szamir 10 października 1983 został premierem rządu. Jednak polityka prowadzona przez rząd Szamira nie była w stanie doprowadzić do rozwiązania problemów ekonomicznych, głównie wysokiego poziomu inflacji. Doprowadziło to do wyborów we wrześniu 1984. Wyniki były zaskakujące, ponieważ zarówno Likud, jak i Partia Pracy uzyskały zbliżoną liczbę głosów. Z tego powodu konieczna okazała się Wielka Koalicja, złożona z przedstawicieli obydwu ugrupowań, o poglądach wydawałoby się nie do pogodzenia. Zawarto układ, zgodnie z którym Szimon Peres miał być premierem do jesieni 1986, a Szamir ministrem spraw zagranicznych. Po tym terminie obaj politycy mieli zamienić się stanowiskami. Tak też się stało.
20 października 1986 został ponownie wybrany premierem rządu. Koncentrował się głównie na sprawach ekonomicznych. Uzyskał pomoc Stanów Zjednoczonych i podjął wysiłek wprowadzenia reform. W 1990 Partia Pracy opuściła koalicję rządową, pozostawiając partię Likud w bardzo niepewnym układzie, skazaną na współpracę z pomniejszymi ugrupowaniami.