Trójcy, wykonał nowe okna oraz dębowe stalle i konfesjonały.
Organy Ofiary Andrzeja Grudzińskiego z 1604 i Daniela Jastrzębskiego z 1605 r. umożliwiły budowę organów i chóru organowego. W 1618 r. rozbudowano je, a w kolejnych latach poddawano naprawom. Gruntownie wyremontowane w 1715 r. przez braci zakonnych przetrwały aż do kasaty kościoła.
Nowa posadzka marmurowa została położona w 1662 r. Dzwony kościelne, nabywane sukcesywnie w latach 1563 r. w Gdańsku u Hermana Bennicka, w 1605 oraz 1618 r. także w Gdańsku, budziły uznanie nie tylko w mieście, lecz również w okolicy.
Klasztor Budynek klasztorny, zbudowany na planie litery „U”, przylegał do kościoła od strony północnej. Był jednopiętrowy z parterowym krużgankiem wzdłuż kościoła. Odbudowany z cegły po pożarze w 1545 r. z upływem czasu był przebudowywany i modernizowany.
Największe inwestycje przeprowadzono podczas gwardiaństwa Wojciecha z Sambora (do 1591 r.) Powstał wtedy krużganek przykościelny, część klasztoru z pomieszczeniem na bibliotekę, cele zakonne oraz murowane budynki gospodarcze. Ogród klasztorny i browar ciągnący się w stronę rzeki Brdy, w dużej części został otoczony murem. Prace budowlane podjął w 1605 r.