W 1784 roku Szopienice liczyły 79 osób. W 1819 roku mieszkało tu 158, a w 1830 roku 196 osób. W Szopienicach istniał folwark Antoniów o powierzchni powyżej dwóch tysięcy morgów. W XIX wieku folwark specjalizował się w hodowli zwierząt – krów i koni.

Rozwój przemysłu i okres do I wojny światowej thumb|Pocztówka z 1913 roku przedstawiająca późniejszą ulicę Wiosny Ludów|lewo

Rozwój przemysłu w Szopienicach rozpoczął się w pierwszej połowie XIX wieku. Wówczas to w 1834 roku spółka Georg von Giesches Erben uruchomiła hutę cynku „Wilhelmina” (późniejsza Huta Metali Nieżelaznych „Szopienice”). Wraz z nią, przy granicy z Janowem, powstała kolonia robotnicza Wilhelmina oraz kolonie domów robotniczych, w tym znajdująca się po zachodniej części ulicy Lwowskiej kolonia Helgoland. W późniejszym czasie powstają pierwsze kopalnie węgla kamiennego – „Edwin”, „Teichmannshoffnung” i „Abendroth”. W 1836 roku wybudowano pierwszą utwardzoną drogę, przebiegająca z Katowic do Mysłowic przez kolonię Wilhelmina (obecnie ulica Krakowska).