Poza rzadkimi postaciami monogenicznymi (często o wczesnym początku) istotne znaczenie mogą mieć także częstsze warianty genetyczne o mniejszym efekcie, które wpływają na ryzyko zachorowania i/lub wiek początku objawów. Według Parkinson’s Foundation jedynie około 13% osób z rozpoznaną chorobą Parkinsona ma „znany związek genetyczny” z chorobą, co jest jedną z przesłanek do rozróżniania form rodzinnych i sporadycznych oraz do prowadzenia badań nad interakcjami genetyczno-środowiskowymi.
Objawy i przebieg Objawy choroby Parkinsona pojawiają się i narastają powoli i stopniowo w ciągu kilkunastu lat. Początkowo chorzy zauważają pewne spowolnienie ruchowe i niezgrabność w ruchach, pojawiają się zaburzenia pisania (mikrografizm – bardzo drobne pismo). Spowolnieniu ulegają procesy psychiczne. Niekiedy chorzy sądzą, iż są to objawy zmian reumatycznych lub starszego wieku. Jednak po pewnym czasie osoby chore na chorobę Parkinsona zauważają u siebie zaburzenia równowagi lub trudności z wykonywaniem takich prostych czynności jak wstawanie z krzesła czy z łóżka.