Powstanie warszawskie Gdy wybuchło powstanie warszawskie, został dowódcą 1 plutonu 4 kompanii Zgrupowania „Chrobry II”. Jego oddział liczył 35 osób. Juliusz wraz ze swoimi ludźmi walczył na ulicach Grzybowej i Ciepłej, w okolicach Żelaznej Bramy i Hali Mirowskiej. We wrześniu po dozbrojeniu plutonu został wysłany z grupą szturmową na pomoc placówce przy ul. Chmielnej, broniącej linii Nowego Światu.
Juliusz zginął 17 września 1944 roku na ulicy Chmielnej, gdy prowadził przeciwnatarcie, pocisk z granatnika rozerwał się mu na podbrzuszu. Pochowany został na dziedzińcu domu, w którym mieszkał. Po ekshumacji spoczywa w kwaterze Powstańców na Cmentarzu Powązkowskim (A 23 rząd 5, grób5). Pośmiertnie odznaczony orderem Virtuti Militari.
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie Kategoria:Członkowie Szarych Szeregów Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polegli w powstaniu warszawskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie)