W 1348 lub w roku następnym przeniósł się do diecezji kujawskiej. 20 października 1349 w Komorsku na Pomorzu Gdańskim, siedzibie biskupów kujawskich dokonał inwestytury duchownego Jana, z zakonu Norbertanów na probostwo w Luzinie jako biskup i koadiutor Macieja, biskupa ordynariusza kujawskiego. Wystąpił w roli biskupa pomocniczego (sufragana) i wikariusza, gdyż miejscowi biskupi często na obszarze archidiakonatu pomorskiego wyposażali biskupa pomocniczego w uprawnienia wikariusza generalnego.
Zmarł pomiędzy 1349 a 1350.
Przypisy
Bibliografia Paweł Czaplewski, Tytularny episkopat w Polsce średniowiecznej, "Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk Poznańskiego", t. 43, 1916, s. 103-104. Krzysztof Rafał Prokop, Biskupi pomocniczy w diecezjach polskich w dobie przedtrydenckiej (2. poł. XIII – 1. poł XVI w.), Kraków 2002, s. 178, 228-229.
Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Biskupi krakowscy Kategoria:Biskupi włocławscy Kategoria:Polscy biskupi dominikańscy Kategoria:Zmarli w XIV wieku