wymienione obiekty o nazwie dom - s. 157-163, wymienione obiekty o nazwie pałac - s. 719-734). W rozwoju kamienic krakowskich wyróżnia się trzy etapy: etap wstępny (połowa XIII - połowa XIV w.) etap zasadniczy (połowa XIV - połowa XVIII w.) etap schyłkowy (połowa XVIII - połowa XVIII w.)
Kamienice krakowskie posiadają wartość zabytkową, głównie architektoniczną i są wpisane do rejestru zabytków. Dodatkowo posiadają one wartość turystyczno-poznawczą. Nie stanowią per se głównych atrakcji turystycznych Krakowa, lecz są w zainteresowaniu wymagających turystów (m.in. koneserów architektury, miłośników historii, znawców literatury i sztuki). Wśród kamienic krakowskich szczególne miejsce zajmują kamienice Starego Miasta w Krakowie, które od 1978 r. są wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Charakterystyka architektoniczna Obecnie nie wiadomo jak wyglądały pierwotne czy dawne kamienice krakowskie, te z XII-XIV wieku. Najprawdopodobniej były to duże obiekty w formie kubicznych brył, zbliżone do rozmiarów budowli zamkowych. Istnienie tej pierwotnej zabudowy można dostrzec w obecnych kamienicach narożnych (np. Kamienica Mennica).