Michał Woźniak (ur. 19 września 1919 w Sokołowie Podlaskim, zm. 10 października 1998 tamże) – polski polityk, z zawodu rachmistrz, instruktor Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrz, pierwszy powojenny komendant hufca męskiego ZHP w Sokołowie Podlaskim, wieloletni instruktor Hufca ZHP Sokołów Podlaski, poseł na Sejm PRL II oraz III kadencji (1952–1961).
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodzony w Sokołowie Podlaskim, syn Franciszka Woźniaka oraz Marianny Woźniak z domu Romaniuk. Wychowany w niezamożnej rodzinie – ojciec pracował jako masaż-wędliniarz, matka jako krawcowa. Brat Celiny, Tadeusza, Stanisławy i Barbary. Szkołę podstawową ukończył w Sokołowie Podlaskim. W 1927 roku nastąpiło jego pierwsze zetknięcie z harcerstwem. Przystąpił wówczas do Gromady Wilcząt przy drużynie harcerskiej im. Stanisława Brzóski. Była to pierwsza gromada wilcząt na terenie powiatu sokołowskiego. Drużynowym i opiekunem gromady był podharcmistrz Antoni Rostek, ówczesny Komendant Hufca Męskiego ZHP.
Pierwsze harcerskie działania w terenie to dla dh. Michała czas obozu w Tokarach w 1930 roku.