1 Księga Samuela 6:17). Wówczas Filistyni zdobyli na Izraelitach Arkę Przymierza, którą zanieśli do miasta Aszdod i umieścili w świątyni boga Dagona. Następnego ranka posąg Dagona leżał powalony twarzą na ziemię. Sytuacja ta powtarzała się, a na mieszkańców miasta spadła zaraza. Ustąpiła ona dopiero wtedy, gdy Filistyni oddali Arkę Izraelitom (1 Księga Samuela 6:5).
W X wieku p.n.e. rejon Aszdod został opanowany przez Izraelitów i ziemie Filistynów weszły w skład Królestwa Izraela pod panowaniem króla Dawida. W 950 p.n.e. Aszdod zostało zniszczone przez faraona Siamuna. Miasto nie było odbudowywane do co najmniej 815 p.n.e.
W 711 r. p.n.e. Aszdod (akad. Asdudu) zdobyty został przez wojska asyryjskiego króla Sargona II (722-705 p.n.e.) i przekształcony w stolicę nowej prowincji asyryjskiejRadner K., Provinz. C, w: Reallexikon der Assyriologie, tom XI (Prinz, Prinzessin – Samug), Walter de Gruyter, Berlin – New York 2006–2008, s. 58.. Wówczas była to najdalej na południe wysunięta prowincja asyryjska spośród tych, które leżały na wybrzeżu Morza Śródziemnego. W 669 r. p.n.e. Szamasz-kaszid-ajabi, gubernator prowincji Aszdod (Asdudu), pełnił urząd asyryjskiego eponima (limmu).