W kwietniu 1920 eskadra wkroczyła do walki na froncie polsko-bolszewickim, przebazowując do miasta Połonne, a następnie do Zwiahla i Białej Cerkwi. Uczestniczyła ona w natarciu polskim na Ukrainie. Cooper wraz z innymi pilotami latał na rozpoznanie i zwalczanie oddziałów 1. Armii Konnej, raportując ruchy tej niezmiernie groźnej za sprawą swojej liczebności i manewrowości jednostki, ostrzeliwując jej oddziały z karabinów maszynowych i obrzucając granatami. W połowie maja, klucz trzech samolotów pod dowództwem Coopera został przejściowo wydzielony do osłony jednostek bombowych operujących z Kijowa przeciw żegludze na Dnieprze. 30 maja 1920 brał udział w ataku lotniczym na statki nieprzyjaciela pod Tripolem na Dnieprze, w wyniku czego jeden statek został zatopiony, a drugi (pancerny) osiadł na brzegu. Podczas wycofywania się sił polskich pod naciskiem ofensywy radzieckiej eskadra w dalszym ciągu była intensywnie wykorzystywana; podczas startu w Berdyczowie samoloty Coopera i Crawforda zostały uszkodzone przez kawalerię Budionnego, lecz zdołali oni uciec pieszo spod bezpośredniego zagrożenia.