Kościół katolicki w Chińskiej Republice Ludowej (zwany po chińsku Tiānzhǔjiào, 天主教, tzn. „Religia Władcy Niebios”, po określeniu używanym tradycyjnie w odniesieniu do Boga przez chińskich katolików) ma długą i skomplikowaną historię. Chrześcijaństwo istniało w Chinach w różnych formach przynajmniej od czasów dynastii Tang w VIII w. n.e. Po przejęciu władzy przez Komunistyczną Partię Chin w 1949 roku, katoliccy i protestanccy misjonarze zostali wydaleni z kraju, a samą religię zaczęto przedstawiać jako promowanie zachodniego imperializmu. W 1957 chiński rząd założył Patriotyczne Stowarzyszenie Katolików Chińskich, które odrzuca zwierzchnictwo Watykanu i ustanawia swoich własnych biskupów.
Najstarsze ślady Początki chrześcijaństwa na terenach Chin wyznacza chińsko-syryjska inskrypcja z 785 r., wspominająca nestoriańskiego mnicha z Syrii imieniem Alopen. Miał on sprowadzić w 635 roku przynajmniej siedemdziesięciu duchownych i mnichów oraz przetłumaczyć księgi liturgiczne na język chiński. Chrześcijaństwo rozwijało się swobodnie aż do końca IX wieku, gdy zostało zakazaneEwangelizacja Chin, [w:] Misyjne Drogi nr 6/2003 ..