29 stycznia 1932 roku został awansowany na komandora podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów Marynarki Wojennej (korpus morski)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 30 stycznia 1932 roku, s. 100.. Dwa lata później odbył kolejny kilkumiesięczny staż w marynarce francuskiej. W latach 1934–1939 pełnił różne funkcje sztabowe i we flocie – był między innymi dowódcą ORP „Podhalanin” (lipiec 1934 – maj 1935) i ORP „Gryf” (wrzesień 1938 – kwiecień 1939), szefem Oddziału Planów Sztabu w Kierownictwie Marynarki Wojennej (1936), szefem Oddziału Szkolenia MW i przewodniczącym Komitetu Redakcyjnego „Przeglądu Morskiego”. 19 marca 1937 roku awansował na komandora porucznika, zaś 2 kwietnia 1939 roku dowódcą Dywizjonu Kontrtorpedowców, z ORP „Błyskawica” jako okrętem flagowym.