thumb|Wał ziemny z fosą burhu w Wallingford Burh – archeologiczne określenie anglosaskich ufortyfikowanych osad lub miejsc warownych budowanych przez władców Wesseksu i Mercji z myślą o ochronie okolicznej ludności przed najazdami Skandynawów oraz jako ośrodki konsolidacji władzy królewskiej. Grodziska te powstawały głównie ok. 880 r.https://antiquities.ucoz.ru/_ld/0/37_Barbarian_West_.pdf za czasów panowania Alfreda Wielkiego, po odniesionym przez niego zwycięstwie nad Duńczykami w Bitwie pod Ethandunhttps://jeremyhaslam.wordpress.com/wp-content/uploads/2009/12/microsoft-word-wallingford-and-its-context-in-wessex-2.pdf, jednak dzieło to kontynuowane było przez jego potomków Edwarda Starszego w Wesseksie oraz Ethelfledę w Mercjihttps://journals.socantscot.org/index.php/psas/article/view/6776/6745. Tworzono je w miejscach istotnych strategicznie i ekonomicznie dla obrony królestwa. Ich konstrukcja opierała się na szerokich wykopach oraz wałach ziemnych zwieńczonych murem drewnianym bądź kamiennym, zawierającym system wież obronnych oraz bram umieszczonych na zakończeniu głównych ulic.