Konstanty Turowski (ur. 4 listopada 1907 w Nasutowie, zm. 5 kwietnia 1983 w Lublinie) – polski publicysta, polityk i działacz chrześcijańsko-społeczny, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. W czasach nauki szkolnej założył koło Stowarzyszenia Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie” w Gimnazjum im. Vetterów w Lublinie. Poznał wówczas bliżej Stefana Wyszyńskiego. W latach 1929–1933 był studentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na wydziale ekonomii. W dalszym ciągu działał w „Odrodzeniu” oraz „Bratniej Pomocy”. Po zakończeniu studiów działał w chrześcijańskim ruchu zawodowym.
Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 8 Pułku Piechoty Legionów w Lublinie.
Od 1935 do 1939 był członkiem redakcji katolickiego dziennika „Głos Narodu”, w którym współpracował z ks. Janem Piwowarczykiem i Jerzym Turowiczem. W 1938 kandydował bez powodzenia w wyborach do Sejmu. Przed wyborami do Rady Miasta Krakowa z 1938 został sekretarzem Prezydium Polskiego Bloku Katolickiego. Zmobilizowany, uczestniczył w wojnie obronnej 1939.