Wzięty do niewoli, przebywał w obozach w Arnswalde i Gross-Born.

W 1945 został członkiem pierwszej redakcji „Tygodnika Powszechnego”, jednak szybko ją opuścił, w związku z różnicami pomiędzy nim a J. Turowiczem. Równocześnie zaangażował się w prace Stronnictwa Pracy, w oddziale krakowskim. We wrześniu 1945 został członkiem władz naczelnych tej partii. Od 29 grudnia 1945 był członkiem Krajowej Rady Narodowej, złożył mandat w dniu 20 września 1946. Pisywał do „Tygodnika Warszawskiego”. Został aresztowany w dniu 24 listopada 1949 i w 1950 skazany na 15 lat więzienia za działalność w Stronnictwie Pracy. Osadzony we Wronkach, wyszedł na wolność 6 maja 1956. Od sierpnia 1948 do listopada 1951 więziona była również jego żona – Zofia.

W 1957 został pracownikiem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie zorganizował Redakcję Wydawnictw KUL i stworzył „Zeszyty Naukowe KUL”. W latach 1963–1970 był dyrektorem Wydawnictwa Towarzystwa Naukowego KUL. W 1968 doktoryzował się z zakresu filozofii chrześcijańskiej.