Xue, wsparty przez lotnictwo amerykańskie, bronił się sześć tygodni, ale w końcu musiał się cofnąć, po czym obrona chińska się załamała. Sam Hengyang padł po walkach ulicznych 8 sierpnia. Oddziały chińskie na początku bitwy o Hengyang miały czterokrotną przewagę liczebną, ale tylko dwa stare działa i po dwa karabiny na trzech żołnierzy; dręczyła je malaria, niedożywienie i brak dostaw: niewielką tylko ilość zrzuciły im na spadochronach amerykańskie samoloty. Opór chiński cały czas osłabiały konflikty w dowództwie: Czang Kaj-szek nie autoryzował np. dostaw drogą powietrzną dla oddziałów gen. Xue, bo mu nie ufał. Wymógł na Stilwellu przekierowanie większości dostaw dla armii powietrznej Chennaulta, uważając, że jest ona w stanie powstrzymać Japończyków, a co ważniejsze – broń nie dostanie się w ręce nieprzychylnych mu generałów. Stilwell ze swej strony uważał, że klęski są następstwem wcześniejszych posunięć Czanga, i też nie spieszył się z pomocą.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja Ichi-gō · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.