17 kwietnia japońska 37 dywizja, wsparta czołgami i wozami pancernymi, sforsowała Rzekę Żółtą i rozpoczęła szybki marsz przez Henan. Oddziały 1. okręgu wojennego gen. Tanga Enbo (chin. 湯恩伯) rozpoczęły chaotyczny odwrót, z wyjątkiem 28. i 34 Grupy Armii, które miały za zadanie bronić Luoyangu. Broniły miasta przez 15 dni, bez artylerii i innej ciężkiej broni; jedynego wsparcia udzielało im amerykańskie lotnictwo. Sytuacji nie poprawiały konflikty między Chennault'em i Stilwellem dotyczące alokowania zaopatrzenia (np. benzyny lotniczej), w niedostatecznych ilościach transportowanego z Indii drogą powietrzną nad Himalajami. W walkach o Luoyang chińskie dywizje straciły 21 tys. ludzi; miasto zostało zdobyte 25 maja.
Wykorzystując sukces pierwszej fazy operacji, w czerwcu Japończycy rozpoczęli realizację drugiej części. Ich celem był przede wszystkim rejon Changsha, wielki ośrodek produkcji ryżu, i linia kolejowa Hankou-Changsha-Hengyang. Uderzając wzdłuż rzeki Xiang, zaatakowali Changsha i zdobyli je 18 czerwca. Kontynuując natarcie, 28 czerwca podeszli pod Hengyang. Tam oddziały gen. Xue Yue stawiły zacięty opór – był to właściwie jedyny wypadek w pełni zorganizowanej defensywy chińskiej w czasie operacji Ichi-gō.