Uważa się, że ten krok został podjęty w celu uwolnienia się spod wpływów dworu, znajdującego się pod władzą Fujiwarów.

Linię polityczną Go-Sanjō kontynuował jego następca, Shirakawa, który wydał kilka dekretów, mających na celu ograniczenie władzy kanclerza. W 1086 roku Shirakawa abdykował na rzecz Horikawy, został mnichem buddyjskim i ogłosił się najwyższym kapłanem. Przysługiwały mu zatem osobista ochrona i własna administracja. W ten sposób Shirakawa uwolnił się spod wpływów Fujiwara i jako ojciec cesarza oraz były cesarz mógł wywierać wpływ na władcę.

Zamieszki ery Hōgen thumb|Go-Shirakawa (cesarz w latach 1155–1158) Na arenie politycznej w połowie XII wieku dominowały rody: Minamoto (związani z Fujiwarami) i Taira służący ex-cesarzom. Do otwartego konfliktu, zwanego zamieszkami ery Hōgen, doszło między nimi w 1156 roku. Za pretekst posłużyła sprawa następstwa tronu. Po stronie urzędującego cesarza Go-Shirakawy, który na swego następcę wyznaczył syna Nijō, opowiedzieli się: Tadamichi Fujiwara, Yoshimoto Minamoto, Kiyomori Taira. Przeciwko Go-Shirakawie wystąpił ex-cesarz Sutoku z popierającymi go: Yorinagą i Tadazane z Fujiwarów, Tameyoshi i Tametomo z Minamotów oraz Tadamasa Taira. W walce tej zwycięstwo odniosło stronnictwo Go-Shirakawy.