Pierwszy etap walk, określanych jako zamieszki ery Heiji, toczył się na terenie pałacu cesarskiego. Minamotowie zostali stamtąd wyparci, próbowali więc bez powodzenia zająć Rokuharę. Podjęty manewr wycofania wojsk także nie powiódł się, ponieważ drogę odcięły im oddziały zbrojne mnichów z Hieizan. Minamotowie ponieśli klęskę. Wszyscy męscy członkowie rodu, biorący udział w zamieszkach, zostali straceni. Ocaleli jedynie trzej młodociani synowie Yoshimoto.

Dyktatura Kiyomoriego thumb|Kiyomori Taira (1118–1181) Po zamieszkach ery Heiji pozycja polityczna Kiyomoriego ustabilizowała się na okres dwóch dekad. Członkowie rodu Taira byli obsadzani na najwyższych urzędach państwowych. W 1167 roku Kiyomoriemu został nadany tytuł dajō-daijina (wielkiego ministra). Jego rządy polegały na przestrzeganiu starego porządku, który ukształtował się w czasach świetności Fujiwarów. Jednak, w odróżnieniu od Fujiwarów, władza Kiyomoriego opierała się przede wszystkim na silnej armii, a nie na sieci wzajemnych uzależnień. W 1171 roku córka Kiyomoriego, Tokuko Taira, poślubiła cesarza Takakurę. W 1178 roku przeciwko Kiyomoriemu zawiązał się spisek, z którym jego stronnictwo szybko się rozprawiło.