i 2 Frontu Ukraińskiego, a drugie znajdowało się na południu w rejonie miast Krzywy Róg i Nikopol. Dyrektywa Hitlera „Ani kroku w tył” zmuszała niemieckich żołnierzy do utrzymania swoich słabych pozycji, mimo sprzeciwu Ericha von Mansteina, dowódcy Grupy Armii „Południe”.
Niemieckie siły były także w niekorzystnej sytuacji z powodu wydania przez Hitlera Dyrektywy nr 51, która nie pozwalała niemieckim generałom na Wschodzie na prowadzenie dynamicznej obrony. Sytuacja niemieckich wojsk stała się jeszcze gorsza, po tym jak Hitler wydał rozkaz o wysłaniu wszystkich przyszłych posiłków do Europy Zachodniej, gdzie miały odeprzeć spodziewaną inwazję wojsk amerykańskich i brytyjskich. Naleganie Hitlera na to, aby jego żołnierze „walczyli tam, gdzie stoją”, było bardzo silne w ukraińskim sektorze, gdzie chciał, aby niemieckie pozycje zostały utrzymane w rejonie Krzywego Rogu i Nikopola dla operacji górniczych w tym rejonie. Nalegał on także na to, aby utrzymać Krym z obawy, że może się on stać bazą wypadową dla ataków lotniczych na rafinerie ropy naftowej w Ploeszti i że jego utrata może przekonać Turcję do udziału w wojnie po stronie aliantów.