Iza Zielińska, de domo Gąsowska (ur. w Grodnie, zm. 15 grudnia 1934 w Warszawie) – uczestniczka ruchu anarchistycznego i socjalistycznego, publicystka, działaczka oświatowa i społeczna.
Życiorys Urodziła się w 27 lutego 1863 w Grodnie. W 1888 z powodu represji politycznych, które spadły na jej męża – Józefa Zielińskiego – po jego udziale w „schodce apuchtinowskiej”, zmuszona do emigracji, zamieszkała wraz z nim i trzyletnim synem w Paryżu. Studiowała na Sorbonie i w Collège de France, równocześnie pomagała mężowi w pracy zarobkowej. Oboje zbliżyli się wtedy do anarchizmu, z czasem organizując ruch anarchistyczny pośród polskich emigrantów zarobkowych we Francji. Mimo wyznawanych zasad anarchistycznych została w marcu 1900 członkiem Sekcji Paryskiej Oddziału Zagranicznego Polskiej Partii Socjalistycznej, z której w grudniu tegoż roku wraz z mężem wystąpiła po jego konflikcie z kierownictwem partii na tle stosunku do SDKPiL. Działała w studenckiej organizacji „Spójnia”;