w latach 1903–1905 była współorganizatorką i działaczką Polskiego Uniwersytetu Ludowego, następnie w 1905 Czytelni Robotniczej. Przed 1905 wstąpiła do wolnomularstwa do loży „La Philosophie Sociale” (Wielka Loża Symboliczna Szkocka), tam też uzyskała stopień mistrza. W 1906 była współzałożycielką i sekretarzem Polskiej Ligi Wolnej Myśli i jej Sekcji Paryskiej. W 1907 wraz z Józefem Szweberem reprezentowała Polskę na Międzynarodowym Kongresie Anarchistycznym w Amsterdamie. Współpracowała z warszawskimi tygodnikami „Prawda” i „Społeczeństwo”. W latach 1910–1912 była członkinią Komitetu Wykonawczego Polskiego Biura Pracy, od 1912 działaczką Polskiego Klubu Socjalistycznego.

W 1920 powróciła z mężem do Warszawy, tu ponownie wstąpiła do PPS i została wiceprzewodniczącą jej Centralnego Wydziału Kobiecego. Obok Hermana Liebermana i Mieczysława Niedziałkowskiego reprezentowała PPS w sierpniu 1933 na paryskim kongresie Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej.