Po wojnie linia została ponownie rozebrana.
Lata 1945–1975 thumb|Tatra T3SU w Kijowie Po zakończeniu wojny znaczna część taboru była zniszczona, stąd by zaspokoić potrzeby transportowe mieszkańców jako wagony doczepne eksploatowano otwarte platformy, na których zostały ustawione ławki dla pasażerów. Pierwszymi powojennymi tramwajami, które trafiły na kijowskie ulice, były produkowane w Ust-Katawie wagony KTM-1 wraz z doczepami KTP-1. Łącznie w latach 1948–1966 do Kijowa sprowadzono 65 składów dwuwagonowych. W 1949 zaczęto sprowadzać wagony MTW-82 produkowane w Rydze. Te wagony dominowały w taborze w latach 60. i na początku lat 70. XX w. W 1949 z ZSRR ustanowiono wspólną stawkę i wspólne bilety dla każdego miasta, dodatkowo bilet kupiony w jednym mieście był ważny w każdym innym mieście mającym dany środek komunikacji miejskiej. W latach 40. i 50. XX w. kontynuowano politykę likwidacji linii tramwajowych w centrum i zastępowanie ich trolejbusami. Mimo iż władze miejskie przyznały, że likwidacja części linii to błąd i że sieć trolejbusowa jest zbyt słaba, by mogła obsłużyć pasażerów, to tramwajów nie reaktywowano. Z drugiej strony wzorem innych miast ZSRR budowano nowe linie obsługujące przedmieścia, szczególnie lewobrzeżną (wschodnią) część miasta.