Dodatkowo w 1955 rozpoczęto eksploatację tramwajów KTW-55 i doczepnych do nich KTP-55, produkcji Kijowskich Zakładów Transportu Elektrycznego. Tramwaje te były produkowane prawie wyłącznie na potrzeby Kijowa. W tym samym roku rozpoczęto eksploatację dwukierunkowej wersji tego tramwaju KTW-57. Pod koniec lat 50. XX w. na stan wpisany został produkowany w Leningradzie LM-57.
W 1959 Kijów był trzecim miastem ZSRR (po Moskwie i Leningradzie), gdzie pojawiły się tramwaje bez konduktorów. Bilety sprzedawane były w specjalnie do tego skonstruowanych kasach automatycznych. Ze względu jednak na niewystarczającą czułość urządzeń (automaty wydawały bilety za metalowe blaszki i guziki), nowe rozwiązanie nie przynosiło planowanych efektów. W latach 1960–1962 do Kijowa dostarczono 50 wagonów Tatra T2SU, w wyniku czego wycofano wszystkie wagony przedwojenne. W 1966 do Kijowa dostarczono pierwszą partię czterech czechosłowackich Tatr T3SU. Na kolejne stolica Ukraińskiej SRR musiała czekać do 1970.