Lata 1975–1991 thumb|Tatra T6B5 przy stacji Metra Kijowskiego Czernihiwśka W latach 70. ograniczono likwidację linii tramwajowych. Dodatkowo otwierano nowe linie, które łączyły przedmieścia z siecią. W tym czasie dokonano sztandarowej inwestycji w kijowskie tramwaje – szybki tramwaj, który miał uzupełnić ofertę kijowskiego metra. 1 lutego 1975 oddano do użytku pierwszą linię szybkiego tramwaju, łączącą stację Idustrialna ze Śródmieściem. W 1977 linię z jednej strony przedłużono w pobliże obwodnicy, z drugiej skrócono do Placu Zwycięstwa. W 1978 kijowskie tramwaje osiągnęły maksymalną długość sieci 285,1 km. Na przełomie lat 70. i 80. XX w. do Kijowa dostarczano wyłącznie tramwaje Tatra T3SU. W rekordowym roku 1982 dostarczono ich 54, jednakże ich liczba w latach 1978–1984 nie spadała poniżej 32 sztuk (16 dwuwagonowych pociągów). W lutym 1980 automaty biletowe zostały wymontowane z pojazdów komunikacji miejskiej. Dystrybucją biletów zajmowały się kioski, sklepy oraz specjalnie do tego celu zbudowane kasy biletowe. Na stacjach szybkiego tramwaju bilety były kasowane wzorem metra w bramkach przed wejściem na peron. W latach 80. XX w. na wschodnim brzegu Dniepru rozpoczęto budowę drugiej linii szybkiego tramwaju.