Rankiem 16 grudnia dwukrotnie natknął się na patrolujące niszczyciele brytyjskie, jednak żadna ze stron nie zdecydowała się na otwarcie ognia.

Wiosną 1915 roku dowództwo Kaiserliche Marine uznało, że stare krążowniki pancerne nie spełniają większości wymagań pola walki i skierowało je na drugorzędny front, za który uważane było Morze Bałtyckie. Tam „Roon” uczestniczył w osłonie operacji minowych i ostrzale pozycji rosyjskich na wybrzeżu. 11 maja był nieskutecznie atakowany przez brytyjski okręt podwodny E9, dowodzony przez Maxa Hortona. Największym starciem z udziałem krążownika była bitwa koło Gotlandii (znana również jako bitwa koło Östergarnu) 2 lipca 1915 roku. Podczas pojedynków artyleryjskich z rosyjskimi „Bajanem” i „Rurykiem” niemiecki okręt został kilkakrotnie trafiony, tracąc między innymi łączność radiową, co w efekcie zmusiło jego dowódcę do wycofania się. 10 sierpnia „Roon”, wraz z krążownikiem „Prinz Heinrich”, bombardowały rosyjskie pozycje na półwyspie Sõrve na Ozylii. Jeden z kotwiczących tam rosyjskich niszczycieli został uszkodzony w wyniku ostrzału.