został skierowany do pracy duszpasterskiej w eparchii lwowskiej i tarnopolskiej. Do 1968 prowadził pracę duszpasterską w cerkwi we wsi Strijiwka, następnie przez dziesięć lat w cerkwi w Truskawcu. 11 października 1977 złożył wieczyste śluby mnisze w Ławrze Poczajowskiej. 14 października tego samego roku otrzymał godność archimandryty.
23 października 1977 w soborze św. Włodzimierza w Kijowie miała miejsce jego chirotonia na biskupa żytomierskiego i owruckiego, w której jako konsekratorzy wzięli udział metropolici kijowski i halicki Filaret, lwowski i tarnopolski Mikołaj, arcybiskup symferopolski i krymski Leoncjusz, biskup mukaczewski i użhorodzki Sawa oraz biskup kirowohradzki i nikołajewski Sebastian.
23 czerwca 1988 duchowny zwrócił się do Świętego Synodu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego z prośbą o przeniesienie na jedną z katedr na Ukrainie Zachodniej. Podkreślał swój zły stan zdrowia; w kolejnym liście w 1989 twierdził, iż jedynie przeniesienie pozwoli mu uratować życie. Synod odpowiedział jednak na tę prośbę odmownie, zaznaczając, iż hierarchowie nie wybierają sami kierowanych przez siebie eparchii;