Mołdawit (wełtawit, wełtawin, vltavín) – rodzaj zielonych, przezroczystych lub przeświecających tektytów występujący głównie w iłach południowych Czech i Moraw.
Nazwa i odkrycie Nazwa tej odmiany tektytów pochodzi od niemieckiej nazwy rzeki Wełtawa (Moldau), gdzie po raz pierwszy w 1787 roku został odnaleziony. Alternatywną nazwą języku polskim jest wełtawit.
Charakterystyka Wykształcone zazwyczaj w formie bryłki szkliwa, kuliście, wrzecionowato, nieprawidłowo, czasami z pęcherzykami gazowymi. Mołdawity charakteryzują się nierówną, grudkowatą powierzchnią, zieloną barwą (butelkowa zieleń, czasem inne odcienie zieleni) oraz pobrużdżonym, rowkowatym bądź strzępiastym reliefem. Mają temperaturę topnienia , twardość wynosi od 5,5 do 6,5 w skali Mohsa, a gęstość waha się od 2,30 do 2,39 g/cm³, współczynnik załamania wynosi 1,48–1,50. Pod względem chemicznym zawiera prawie 80% krzemionki, ponad 10% i domieszki , tlenków wapnia i manganu. Może zawierać także niewielkie ilości żelaza, sodu, tytanu i manganu. Największe okazy osiągają 0,5 kg, zwykle jednak ważą około 8 gramów. Szacuje się, że do końca lat 80. XX znaleziono 55 tysięcy mołdawitów.