Pietà z Lubiąża – gotycka rzeźba przedstawiająca Marię, trzymającą na kolanach martwe ciało Jezusa zdjęte z krzyża. Dzieło to reprezentuje nurt mistyczny w plastyce gotyckiej, należy do wąskiej grupy rzeźb ukazujące ciało Chrystusa w układzie schodkowym, znanych w kulturze niemieckiej (gł. Frankonia i Turyngia). Dzieło zostało wykonane między 1360 a 1370. Do 1943 roku znajdowało się w kościele opactwa Cystersów w Lubiążu na Dolnym Śląsku. Od 1946 Pietà prezentowana jest w Galerii Sztuki Średniowiecznej Muzeum Narodowego w Warszawie. Nic nie wiadomo o twórcy rzeźby, według najnowszych badań anonimowy artysta był wykształcony w Turyngii (Erfurt). Zanim przybył na Śląsk, zaznajomił się ze sztuką Środkowej Nadrenii.
Dzieje Obecnie nie zachowały się żadne średniowieczne źródła pisane poświadczające twórcę rzeźby jak i jego zleceniodawcę. Historii rzeźby towarzyszy XVIII-wieczna legenda, cytowana jeszcze w starszych, przedwojennych opracowaniach historyczno-artystycznych, według której Pietà lubiąska została wykonana w Bambergu, a ofiarodawcą była św. Jadwiga Śląska, która podarowała dzieło klasztorowi w Trzebnicy. W kronice klasztornej pióra Arnolda Teicherta jest zapisane Fontem novarum Benedictionum ac gratiarum Luba excitavit S. Hedvigis in perantiqia Devotioni sua tunc deserviente B.