W roku 1962 Lola zadebiutowała w Formule 1, dostarczając nadwozie Mk4 zespołowi Bowmaker Racing Team, którego kierowcami byli John Surtees i Roy Salvadori. Surtees w pierwszym Grand Prix zdobył pole position. Jednakże zespół zbankrutował, więc Broadley skoncentrował się na budowaniu samochodów sportowych oraz bolidów dla Formuły Junior i Formuły 3. Samochody Broadleya przyciągnęły uwagę Forda, przez co Broadley został inżynierem konsultantem podczas tworzenia Forda GT40.
Boom na wyścigi w latach 60. spowodował, że Lola stała się największym producentem specjalistycznych samochodów wyścigowych, które odnosiły sukcesy w wielu formułach, począwszy od CanAm, a skończywszy na Formule Ford. W 1968 roku Lola zbudowała dla Hondy samochód Formuły 1, a oficjalnie powróciła do tej serii jako konstruktor w roku 1974, dostarczając samochody zespołowi Embassy Hill. Na przełomie lat 70. i 80. Lola skoncentrowała się na wyścigach w Stanach Zjednoczonych, wygrywając wiele wyścigów serii IndyCar.