Nazwa Lola powróciła do Formuły 1 w roku 1985, chociaż samochody nie były konstruowane w Huntingdon – gdzie Lola miała swoją siedzibę od 1970 roku – ale tylko nosiły nazwę Lola, ponieważ przedstawiciel Loli w Stanach Zjednoczonych, Carl Haas, uznał, że ta nazwa bardziej przyciągnie sponsorów.
W latach 1987–1991 Lola budowała samochody dla zespołu Formuły 1 Larrousse. Chociaż Broadley nie miał wielkiego wkładu w rozwój brytyjskiego sportu motorowego, w 1991 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego klasy MBE.
Broadley zawsze uważał Formułę 1 za niedokończony interes i mimo katastrofalnych wyników T93/30 w barwach BMS Scuderia Italia w 1993 roku nalegał, by Lola wprowadziła własny zespół do Formuły 1. Program MasterCard Lola był nieprzemyślany i niedofinansowany. Samochody były bardzo wolne podczas ich debiutu w Australii w 1997 i zespół niemal natychmiast wycofał się z Formuły 1. W ciągu kilku następnych tygodni Lola została postawiona w stan upadłości. Firmę odkupił Martin Birrane, po czym przystąpił do odbudowy uszkodzonej reputacji firmy, koncentrując się na Indy Lights, Formule 3000 i w mniejszym stopniu CART.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjscy przedsiębiorcy Kategoria:Brytyjscy projektanci Kategoria:Projektanci Formuły 1 Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Właściciele zespołów Formuły 1