Po ewakuacji Dunkierki, do Służb Pogotowia Medycznego w Sutton trafiła znaczna liczba żołnierzy z urazami psychicznymi. Sargant rozwijał wówczas techniki abreakcji – pacjenci ponownie przeżywali traumatyczne doświadczenia z przeszłości pod wpływem barbituranówSargant 1967, 87-88. W leczeniu wojskowych Sargant stosował także zmodyfikowaną terapię insulinową, terapię elektrowstrząsami oraz środki uspokajająceSargant 1967, 89-91. W czasie wojny Sargant i Eliot Slater napisali wspólnie podręcznik pt. Wstęp do fizycznych metod leczenia w psychiatrii, który doczekał się 5 wydań i został przetłumaczony na kilka języków. W 1940 r. Sargant poślubił Peggy Glen, którą poznał, kiedy pracowała jako wolontariuszka w laboratorium w Belmont. (Nie mieli dzieci).
Szpital św. Tomasza thumb|Amerykański dowód tożsamości (ID card) Williama Sarganta wydany w 1947 r. Po wojnie Sargant nie mógł się zadomowić w Maudsley Hospital, który ponownie połączono w jedną całość, i ubiegał się (bez powodzenia) o pracę w innych miejscachSargant 1967, 123. W 1947 r. zaproszono go na rok do Duke University (USA) w charakterze gościnnego wykładowcy psychiatrii. Powrócił do Anglii w sierpniu 1948 r., po tym, jak zaproponowano mu stanowisko naczelnika oddziału medycyny psychologicznej w St Thomas Hospital, szpitalu klinicznym w Londynie.