W 1916 roku gubernator Warszawy, Hans von Beseler, przyłączył Sielce i folwark sielecki do obszaru miasta Warszawy.
Okres międzywojenny i II wojna światowa W roku 1918 po odzyskaniu niepodległości zarząd miasta podjął działania aby zrewitalizować zdewastowaną posiadłość, a ogród angielski przekształcić w ogólnodostępny park. W 1932 roku oczyszczono i pogłębiono dno stawu w celu osuszenia parku. Także w celu zapewnienia stałej cyrkulacji świeżej wody przebito kanał dopustowy od fosy fortu Czerniakowskiego. 26 kwietnia 1932 roku zostało zawiązane Towarzystwo Przyjaciół Belwederu, Czerniakowa, Sielc i Siekierek, które sprawowało pieczę nad oddanym do użytku publicznego parkiem. W 1933 roku w południowej oficynie pałacu Towarzystwo „Opieka", działające przy pobliskiej parafii pod wezwaniem św. Bonifacego przy ul. Czerniakowskiej, utworzyło świetlicę dla ubogich dzieci. Na zdjęciach dokumentujących otwarcie świetlicy widoczny jest również korpus główny pałacu od strony dziedzińca wjazdowego. Okres Powstania Warszawskiego pałac przetrwał najprawdopodobniej bez większych strat: pokryte dachem zabudowania pałacowe są widoczne na zdjęciach lotniczych wykonanych przez żołnierzy radzieckich w 1945 roku.