Z zachowanych relacji z tego okresu wiadomo, że podczas powstania spaleniu z pewnością uległy zabudowania gospodarskie.
Na dawnych planach Warszawy przypałacowy park posiadał inne, niezachowane do dziś elementy. Plany Lindleya z przełomu XIX i XX wieku pokazują nieco odmienne ukształtowanie zbiornika wodnego oraz jego nieistniejące już okanałowanie od strony północnej; ponadto przy pałacu widoczna jest na planie niezachowana mała kwadratowa budowla, która prawdopodobnie była ogrodową altaną.
Okres PRL i czasy współczesne W okresie PRL-u kompleks zabudowań został odseparowany od parku żelaznym ogrodzeniem. Pałac i przyległe do niego oficyny przeszły pod kuratelę pobliskiej Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych. Pomieszczenia rozparcelowano i zamieniono na mieszkania pracownicze. Po 1989 roku budynki zaczęły popadać w ruinę. Ostatni lokatorzy opuścili budynek około 2000 roku; od tego momentu przez pięć lat pałac był dewastowany i rozkradany. Doszczętnie zdemolowany pałac został wydzierżawiony Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan" w 2005 roku, dzięki czemu doczekał się on gruntownego remontu. Rewitalizacja nie przewidywała odtworzenia wnętrz historycznych.