Charops zwrócił się do senatu rzymskiego z pieniędzmi, aby usankcjonował jego nadużycia. Rzymianie jednak byli zniesmaczeni jego działalnością. Pontifex Maximus i pierwszy senator Marek Emiliusz Lepidus oraz Lucjusz Emiliusz Paulus Macedoński nie wpuścili go do swych domów. Później Charops został przyjęty przez senat, który jego próśb nie uwzględnił oraz nie dał wyraźnej odpowiedzi. Senatorowie oświadczyli tylko, że wyślą posłów w celu dokładnego zbadania sprawy. Charops, wracając do domu, zmienił odpowiedź senatu na swoją korzyść. Napisał, że senat akceptuje wszystko, co zrobił.
Charops zmarł w Brundisium r. 157 p.n.e. Jednak w Epirze nadal panowało zamieszanie z powodu bezprawia i okrucieństwa jego rządów. Rzymianie postanowili włączyć Epir do swego państwa.
Bibliografia Polibiusz, Dzieje, t. II (XX 3, XXVII 15, XXX 12-13, XXXI 8, XXXII 20-21), przekł. S. Hammer i M. Brożek, oprac. J. Wolski, Ossolineum & Wydawnictwo PAN, Wrocław 1962, s. 236, 326-327, 364, 375, 397-399.
Linki zewnętrzne
Kharops w Kings of the Molossians and of Epirus (University of Michigan)
Kategoria:Władcy Epiru Kategoria:Zmarli w 157 p.n.e.