Wydawnictwo to w Stanach nie było za dobrze znane, za to w Europie albumy zostały przyjęte bardzo przychylnie (większość nakładu sprzedała się właśnie tam, ale reedycji nie byłoInterview with Vernon Frazer, Coda October, 1976 (Canada); Free Blues, Jazz Hot 331, October 1976 (France); Piano Inside And Out, Down Beat, June 1985 (USA); Don Pullen, Down Beat, November 1989 (USA))). Zarobiwszy trochę pieniędzy na graniu awangardowego jazzu Pullen, pragnąc wzbogacić swój warsztat pracy, zaczął grać na organach Hammonda. Założył własne trio i występował z nim w klubach i barach, starając się przetransponować swój dotychczas wypracowany styl gry na fortepianie na język organów. Do końca lat 60. i na początku 70. grał ze swoim trio, pracował jako aranżer dla różnych wytwórni płytowych oraz jako akompaniator wielu różnych piosenkarzy (m.in. byli to: Arthur Prysock, Irene Reid, Ruth Brown, Jimmy Rushing czy Nina SimoneDon Pullen, Jazz Magazine, September 1980 (France)). W 1972 Pullen przez krótki czas był członkiem Art Blakey's Jazz Messengers.