Opinia krytyków na temat Pullena często bywała mocno zróżnicowana. Do końca swego życia spotykał się z zarzutem kopiowania sposobu grania Cecila Taylora. Pianista twierdził, że było to tylko powierzchowne podobieństwo i że jego styl ukształtował się na długo przed tym, jak usłyszał Taylora. Jednak te opinie pojawiają się po dziś dzieńDon Pullen Blindfold Test, Down Beat, November 1989 (USA); Don Pullen Obituary, Jazz Journal, July 1995 (UK); Modern Jazz 1945-70, (UK).
Przez długi czas Pullen nie brał udziału w żadnych sesjach nagraniowych, dopiero w 1971 i 1972 kilka razy pojawił się podczas rejestrowania materiału muzycznego dla saksofonisty altowego Charlesa Williamsa. Jeden z tych albumów ma tytuł kompozycji Pullena – Trees And Grass And Things, drugim była płyta zatytułowana po prostu Charles Williams.
Współpraca z Charlesem Mingusem (1973–1975) W 1973 perkusista Roy Brooks poznał Pullena z Charlesem Mingusem. Po krótkim przesłuchaniu Pullen został pianistą w jego grupie.