Później dżuma powracała z różną siłą aż do XVIII wieku„Epidemics of the Past: Bubonic Plague–Infoplease.com”. Infoplease.com.. Po wybuchu w 1603 uśmierciła 38 tysięcy londyńczyków„Plague – LoveToKnow 1911”. 1911encyclopedia.org.. Inne większe siedemnastowieczne epidemie: we Włoszech (1629–1631), Sewilli (1647–1652), Wiedniu (1679) i Londynie (1665–1666)„A list of National epidemics of plague in England 1348–1665”. Urbanrim.org.uk.. Być może również osiemnastowieczne epidemie w Marsylii (1720–1722)Plague History Provence, – by Provence Beyond”. Beyond.fr., Europie Wschodniej (1770–1772), a także Rosji (1770–1772), miały jakiś związek z poprzednimi, niemniej wydaje się, że w tym czasie dżuma jako pandemia zaczęła już zanikać w Europie. Jej miejsce zajęła natomiast epidemia cholery, panująca w dziewiętnastym i dwudziestym wieku w Europie oraz Azji.
Czarna śmierć nieodwracalnie zmieniła strukturę społeczną Europy i prawdopodobnie stanowiła także dotkliwy cios dla pozycji i znaczenia Kościoła katolickiego. Przyczyniła się także do wybuchu prześladowań mniejszości społecznych, jak np. Żydzi, trędowaci, obcokrajowcy czy żebracy.