Po wojnach napoleońskich Łask został włączony do Imperium Rosyjskiego, stając się częścią Królestwa Polskiego. Rozpoczęty został rozwój przemysłu włókienniczego, co doprowadziło do osiedlania się na tym obszarze tkaczy będących w większości pochodzenia niemieckiego. Nas skutek tego okoliczne zbory ewangelickie rozrastały się liczebnie. W 1839 filiał w Łasku wszedł krótkotrwale w skład parafii w Pabianicach, co trwało do 1840, kiedy powrócił pod administrację parafii w Zduńskiej Woli. W 1855 dokonano ponownego włączenia go w struktury parafii w Pabianicach, natomiast w 1859 na powrót został przyłączony do parafii w Zduńskiej Woli. W okresie sprawowania stanowiska proboszcza w Zduńskiej Woli przez ks. Edwarda Boernera w latach 1856–1910 dokonano remontów kościoła w Łasku oraz zakupu dla niego nowego wyposażenia. Rozpoczęta została również zbiórka funduszy w celu jego rozbudowy, ponieważ w związku z przyrostem liczby wiernych stał się on zbyt mały dla miejscowej wspólnoty. Z uwagi na inflację spowodowaną I wojną światową zebrane środki znacznie straciły na wartości, wobec czego dokonano jedynie nabycia placu wraz ze znajdującymi się na jego terenie budynkami.