Po zakończeniu działań wojennych opiekę nad tutejszymi wiernymi objął ks. Emil Dawid z Giżycka, w późniejszym czasie do pomocy mu został skierowany ks. Edmund Szajer z Wydmin. Następnie dojeżdżali tu kolejni duszpasterze giżyccy – ks. Rudolf Mrowiec, a potem ks. Jan Szczech. W 1953 nabożeństwa odbywały się raz w miesiącu.

Od czerwca 1956 duszpasterzem zboru został ks. Emil Żmijewski z Węgorzewa. Zbór liczył wtedy 142 członków. W 1961 Pozezdrze zostało przekształcone w stację kaznodziejską parafii w Węgorzewie. W lipcu 1962 opiekę nad wiernymi ze wsi przejął ks. Jan Szarek z parafii Giżycko, a stacja kaznodziejska została włączona oficjalnie w struktury tej parafii w 1968. Liczyła wtedy 60 wiernych. Kolejnymi duszpasterzami zboru byli od listopada 1970 do końca 2000 ks. Janusz Jagucki, następnie ks. Daniel Ferek, a od lipca 2006 – ks. Krystian Borkowski.

Węgorzewo thumb|230px|Dawny kościół ewangelicki Apostołów Piotra i Pawła w Węgorzewie, obecnie rzymskokatolicki thumb|230px|Dawny kościół ewangelicki św. Krzyża w Węgorzewie, teraz cerkiew greckokatolicka. Widoczne wejście do obecnej kaplicy ewangelickiej Pierwszą świątynią w Węgorzewie była kaplica pochodząca z 1479. Następny drewniany kościół wybudowano w 1528, a murowany kościół Świętych Piotra i Pawła powstał w latach 1605-1611.